Trots op Nederland, behalve als we zingen : respect voor Sieneke

do, 27/05/2010 - 12:51

Vanavond zingt Sieneke in Oslo voor zo’n 125 miljoen Europeanen en een handjevol kijkbuiskijkende Nederlanders ‘Ik ben verliefd (Sha-la-lie)’. Het merendeel van die Hollanders is louter geïnteresseerd in haar totale afgang, zo lijkt het tenminste als je de reacties op internetfora en twitter volgt. Nederland is trots op Oranje, zolang het maar niet zingt.

Respectloosheid is tegenwoordig groot goed in Nederland. We verafschuwen de staatssecretaris die er een buitenvrouw op na houdt, maar zouden er zelf ook het liefst een hele harem buitenvrouwen op na, want afgunst is ons niet vreemd. Gordon scheldt, vloekt, tiert en belasterd alsof het een lieve lust is. Herstel, het is zijn lieve lust, zo blijkt de afgelopen maanden dag in dag uit en het is altijd de schuld van anderen. Als FC Twente kampioen wordt, dan is het ‘helemaal niets in Amsterdam’, alsof de rest van Nederland wel wat heeft gewonnen. En als Ajax de beker wint, dan zijn de verliezers maar ‘kut kakkerlakken’. Respectloos, bot, agressief, genadeloos. Vader Abraham schrijft een liedje voor het Songfestival en de vertolkster, de pas 18-jarige Sieneke, heeft het gedaan als we in Oslo de finale niet halen. Dat we niet in het liedje geloven is één ding, maar om daar Sieneke de schuld van te geven is laag en pas echt onder de gordel.

Toegegeven, ‘Ik ben verliefd (Sha-la-lie)’ hoeft niet iedereen te bekoren. Sterker nog, het is mijn smaak niet en iedere keer als ik het hoor, word ik bevestigd in het feit dat ik er niet van houdt. Maar, ik zie ook een 18-jarig meisje dat ons land vertegenwoordigt op een manier, waarvoor ik diep respect heb. Ze verdient dat respect dan ook. Want tegen alle weerwil in doet ze het goed. Ze groeit dagelijks in haar rol en is opgebloeid van een onervaren meisje tot een zelfverzekerde zangeres, voor wie de dagelijkse gesprekken met journalisten geen enkel bezwaar lijkt te zijn. Na het zoveelste interview zegt ze gewoon heel monter, het gaat steeds beter. Bedoelt ze daarmee de journalist of zichzelf?

Respect moet je verdienen en krijg je pas als je respect teruggeeft. De manier waarop Sieneke met de media omgaat en met alle negativiteit van zeikerige Hollanders en haatdragende non-valeurs en journalisten, verdient dat respect. Sinds ze in februari door Pierre Kartner werd uitverkoren om zijn liedje ‘Ik ben verliefd (Sha-la-lie)’ te vertolken in Oslo heeft ze alleen maar emmers ellende over zich uitgestort gekregen. De ene na de andere ‘grote’ artiest, zoals Gordon, Edsilia en Glennis Grace, vond het nodig om het liedje en daarmee Sieneke door het slijk te halen. Alleen de verzamelde regionale omroepen pikten het liedje op en draaiden het vaak. Tegen alle verwachtingen in leverde het een grote hit op. Sieneke leerde met de kritiek omgaan en trok zich verder niets aan van wat TROS-directeur Peter Kuipers de grachtengordelcritici noemde. Het kwaad was toch al geschied. Nederland had bepaald dat Sieneke afgebrand moest worden.

Maar waar in andere landen de trots zegeviert bij een groots evenement als het Eurovisie Songfestival, blijven wij Hollanders steken in zelfmeelij en oneigenlijke kritiek. Het Songfestival zou slecht zijn, nee waardeloos zelfs. Het grootste muziekevenement ter wereld zou niets fatsoenlijks voortbrengen en alleen nog maar geschikt zijn voor Oost-Europeanen, die elkaar altijd en eeuwig de punten zouden toebedelen. Maar niets is ons vreemd, het geheugen laat ons in de steek. Wij en de Belgen gaven elkaar ook altijd de punten. Engeland en Ierland deden hetzelfde voor elkaar en de Scandinavische landen deden niet voor elkaar onder. En nu deugt het Songfestival niet. Maar we vragen onze organiserende omroepen niet, waarom Westerse landen geen betere liedjes inzenden. We accepteren veel liever dat in Oost-Europa veel meer kwaliteit en geld gestopt wordt in kwalitatief betere liedjes en acts.

Maar aan dat alles kan Sieneke niets doen. Zij koos niet voor Pierre Kartner als componist. Zij schreef ‘Ik ben verliefd (Sha-la-lie)’ niet als deelnemend liedje voor het 55e Eurovisie Songfestival. Sieneke heeft geen schuld, als er al van schuld gesproken kan worden. Nee, Sieneke heeft al die kritiek van zich af geschud en het negatieve omgedraaid in een positieve grondhouding. Keelprobleem of niet; ze staat er gewoon. Ze zwaait, ze lacht, ze praat, ze zingt. Soms in wat mindere mate dan we ons misschien wensten, maar ze staat er maar wel. Sieneke pareert kritiek met een glimlach en een eerlijk antwoord. Geen onvertogen woord, geen schuld, geen negativiteit. Puur positief.

Iedereen heeft een mening. Over het weer, over het voetbal en over het Songfestival. Een voetbaltrainer zei eens, dat Nederland één bondscoach heeft en 16 miljoen assistenten. Dat klopt wel. Maar wat nog veel meer klopt vertelde de communicatiemanager van het Eurovisie Songfestival deze week. Als Nederland slecht presteert, dan is gelijk het hele Songfestival slecht. Maar als Oranje het niet goed doet, blijft iedereen naar het WK kijken, alsof er niets is gebeurd. Het WK blijft ‘fantastisch’. Er zijn veel slechte liedjes en veel slechte voetballanden, maar ze doen allemaal mee aan het toernooi. Of Oranje nu wint of niet. Het zou de Nederlanders tekenen indien we eens als één achter onze vertegenwoordigers staan. Oranje heeft het WK nog nooit gewonnen, maar toch zijn we ieder jaar weer overtuigd van een overwinning!

Sieneke verdient die steun net als onze voetballers. Alleen moet zij het in haar eentje van een breekbaar optreden hebben en kunnen die voetballers in hun eentje eens een offday hebben, terwijl de rest van het team het mindere spel opvangt. Sieneke wordt afgerekend op 3 minuutjes. Al maandenlang wordt ze afgerekend op steeds weer diezelfde 3 minuutjes. In het buitenland vinden steeds meer mensen ‘Ik ben verliefd (Sha-la-lie)’ leuk, gezellig een zomerhit. Sieneke manifesteert zich openhartig, puur, eerlijk, ontwapenend, leuk, gezellig en positief. Waren die 16 miljoen Nederlanders dat ook maar eens een keertje… positief!

Jacques Happe Oslo, 26 mei 2010